Secundaire victimisatie: Meer dan alleen een eerste trauma

Wat is secundaire victimisatie?

Secundaire victimisatie, ook wel hernieuwd slachtofferschap genoemd, is een ervaring die veel slachtoffers van misdrijven of ongelukken helaas kennen. Het houdt in dat een slachtoffer, naast het oorspronkelijke trauma, opnieuw gekwetst wordt door de reacties van anderen. Dit kan leiden tot een verlenging van het herstelproces en zelfs tot nieuwe psychische problemen.

Hoe ontstaat secundaire victimisatie?

Secundaire victimisatie kan op verschillende manieren ontstaan:

• Onbegrip en afwijzing: Wanneer vrienden, familie of collega’s de ervaringen van het slachtoffer niet serieus nemen of bagatelliseren, kan dit diepgaande wonden veroorzaken.
• Blaming the victim: Soms wordt het slachtoffer zelf de schuld gegeven van wat er is gebeurd. Dit kan leiden tot gevoelens van schaamte en schuld.
• Onprofessioneel gedrag van hulpverleners: Als hulpverleners zoals politie, justitie of zorgverleners niet empathisch of respectvol omgaan met het slachtoffer, kan dit leiden tot secundaire victimisatie.
• Bureaucratische procedures: Het doorlopen van ingewikkelde juridische procedures kan voor slachtoffers erg belastend zijn. Als ze daarbij het gevoel hebben niet gehoord te worden of tegengewerkt te worden, kan dit leiden tot secundaire victimisatie.

Voorbeelden van secundaire victimisatie:

• Een verkrachtingszaak: Naast het trauma van de verkrachting kan een slachtoffer te maken krijgen met secundaire victimisatie tijdens het aangifteproces. Ze kunnen bijvoorbeeld onbeschoft behandeld worden door de politie of het gevoel hebben dat hun verhaal niet serieus genomen wordt.
• Een verkeersongeval: Een slachtoffer van een verkeersongeval kan naast fysieke letsel ook te maken krijgen met psychische problemen. Als de verzekeringsmaatschappij vervolgens moeilijk doet over de schadevergoeding, kan dit leiden tot extra stress en frustratie.
• Cyberpesten: Slachtoffers van cyberpesten worden vaak geconfronteerd met negatieve reacties van medeleerlingen of anderen. Dit kan leiden tot gevoelens van eenzaamheid en isolatie.

De gevolgen van secundaire victimisatie

Secundaire victimisatie kan ernstige gevolgen hebben voor het herstel van een slachtoffer. Enkele mogelijke gevolgen zijn:

• Verlenging van het herstelproces: Secundaire victimisatie kan ervoor zorgen dat slachtoffers langer nodig hebben om te herstellen van hun trauma.
• Verergering van psychische klachten: Slachtoffers kunnen last krijgen van nieuwe of verergerende psychische klachten, zoals angststoornissen, depressies of PTSS.
• Verminderd vertrouwen in autoriteiten: Slachtoffers kunnen het vertrouwen verliezen in politie, justitie en andere autoriteiten.
  Sociale isolatie: Door secundaire victimisatie kunnen slachtoffers zich terugtrekken uit sociale contacten.

Hoe secundaire victimisatie voorkomen?

Om secundaire victimisatie te voorkomen, is het belangrijk dat:

• Hulpverleners goed opgeleid zijn in het omgaan met slachtoffers en een empathische houding aannemen.
• Procedures zo eenvoudig mogelijk zijn voor slachtoffers.
• Slachtoffers goed geïnformeerd worden over hun rechten en de procedures.
• Er een cultuur van veiligheid en vertrouwen wordt gecreëerd waarin slachtoffers zich gehoord en gesteund voelen.
• Door secundaire victimisatie te voorkomen, kunnen we slachtoffers helpen om beter te herstellen en weer grip te krijgen op hun leven.

Wil je meer weten over secundaire victimisatie of ben je op zoek naar hulp? Neemt u dan gerust vrijblijvend contact met ons op.